“EROSKI PARAÍSO” NO CENTRO CULTURAL AVENIDA

EROS1O domingo 30 de Abril ás 20:00 horas o Centro Cultural Avenida acolel a representación da obra "Eroski Paraíso"; montaxe organizada pola compañía Chévere, gañadora do Premio Nacional de Teatro en 2015.

SINOPSE
Como outras pezas de Chévere, Eroski Paraíso é o resultado dun proceso de procura de varios meses que logo se concreta no local de ensaio. Nesta ocasión fíxose un traballo de documentación previo sobre a sala de festas Paraíso, que funcionou en Muros entre 1972 e 1990. Alí coñecéronse Eva Martínez e Antonio Formoso en 1989, como tantas outras parellas da zona. Ela tiña 19 anos, el 25.

Casaron ao quedar ela embarazada e a súa filla Alexandra (Álex) naceu ao ano seguinte, xusto cando pechou a Paraíso. Logo emigraron e andaron a tombos dun lado a outro deixando que a vida decidise por eles. Vintecinco anos despois, atopamos a Eva de volta en Muros coidando de seu pai e traballando no supermercado que abriron no mesmo local que ocupaba a sala de festas. Antonio segue en Canarias. Álex acaba de rematar un máster de cine en Barcelona e viaxa a Muros para facer o seu primeiro documental. Unha película sobre os seus pais, sobre a distancia que as súas vidas abriron entre aquel paraíso e este supermercado, un retrato do desarraigo vital de toda unha xeración.

Eroski Paraíso é o título que lle puxo á súa película. E esta obra é un convite para asistir a unha das sesións de rodaxe.

DE QUE FALA "EROSKI PARAÍSO"

A promesa do paríso social
Eroski Paraíso é un proxecto escénico construído sobre a promesa dun paraíso social feita por un Estado de Benestar que agora se desmorona. O paraíso prometido era en realidade un gran hipermercado. Este é o retrato dunha xeración que tivo todo ao alcance da man e andou pola vida como se andase polo corredor dun supermercado, sometida ás mesmas técnicas de márketing que se usan para influir nas decisións de compra.

O desarraigo
Eroski Paraíso é a historia de alguén que non parou en ningures para volver ao mesmo punto de partida, como se tivese estado parada exactamente no mesmo lugar mentres todo se transformaba ao seu arredor. Unha maneira coma calquera outra de retratar o desarraigo que arrastrou a unha parte da nosa sociedade fóra da súa casa, da súa paisaxe, da súa fala, dos seus costumes, dos seus afectos, da súa comunidade de orixe e da súa propia memoria.

Colectivizar a memoria
O teatro é un rexistro cultural de primeira magnitude para documentar a realidade máis próxima e ubicarnos como pobo nun mundo globalizado. O proceso de traballo de Eroski Paraíso comezou explorando a memoria colectiva e a afectividade dunha pequena comunidade a partir das historias reais recollidas sobre unha sala de festas que se transformou nun supermercado.

A sala de festas chamábase Paraíso e no seu lugar agora hai un supermercado Eroski.

Cinema documental
Eroski Paraíso é tamén unha reflexión sobre a posibilidade de documentar a realidade, sobre a distancia entre a ficción e a realidade, entre o que significa ser un mesmo e actuar como un mesmo. Por iso planeamos a obra como se fose unha película documental, superpoñendo no escenario a mirada cinematográfica e a teatral, reutilizando a linguaxe do cinema e os recursos do documental creativo para facer unha obra especificamente teatral.

EQUIPO TÉCNICO E ARTÍSTICO

En escena: Patricia de Lorenzo, Miguel de Lira, Cristina Iglesias, Fidel Vázquez e a colaboración especial dun veciño da comunidade local. Coa participación de Luís Martínez, Rosa Moledo e Federico Rei.
Idea e creación: Chévere
Dramaturxia, dirección: Xron.
Escrita: Manuel Cortés.
Técnica: Fidel Vázquez.
Axudante de dirección: Arantza Villar.
Escenografía e vestiario: Chévere.
Construción: +Arte Compostela.
Música: Terbutalina.
Espazo sonoro: Xacobe Martínez Antelo.
Fotografía: Matteo Bertolino.
Vídeos: Númax.
Gráfica: Fausto Isorna.
Comunicación: Xana García.
Produción: Patricia de Lorenzo, Inés Portela.
Distribución: Crémilo-Carlos Carbonell.

SOBRE CHÉVERE

Chévere é unha compañía galega de axitación teatral con 30 anos de traballo ás costas, que soubo manter con naturalidade unha proposta tan irreverente como xenuína e un sólido compromiso social, político e cultural. Chévere ten actuado en centos de vilas e cidades de toda Galicia, España, Portugal e outros países europeos, latinoamericanos e africanos. Conservou un núcleo artístico estable (Miguel de Lira, Xron, Patricia de Lorenzo, Manuel Cortés) ao tempo que incorporaba a numerosos profesionais de distintas procedencias xeográficas, xeracionais e creativas. Fixo espectáculos de moi diferentes estilos e formatos e traballou en espazos pouco convencionais (na rúa, en barcos, aeroportos, carpas de circo, escaparates...). Usando o humor como filosofía e a risa como expresión, as súas obras levan ao escenario os debates do presente, documentándoos escenicamente cunha linguaxe contemporánea accesible a públicos moi diversos. Exemplos deste modus operandi foron recentemente obras como Testosterona (2009), a triloxía Citizen (2010-2011), Eurozone (2013), Ultranoite no País dos Ananos (2014) ou As Fillas Bravas (2015).

Chévere creou a Nave de Servicios Artísticos-Sala Nasa en 1992, un espazo cultural independente situado na cidade de Santiago de Compostela, ocupándose da dirección artística ata o seu peche a finais de 2011. Alí mantivo o seu cuartel xeral durante 20 anos, servindo de soporte a infinidade de proxectos escénicos, grupos e autores que representan o máis arrisxado da escena española deste período.

Nos últimos años Chévere diversificado o seu teatro, como resposta á complexidade actual dos procesos creativos e á crise de financiacmento da cultura. Participou en proxectos audiovisuais como Pepe O Inglés (serie emitida en televisión), Crebinsky, o filme (longametraxe en cine) ou A Viaxe dos Chévere (documental). Executou innovadores proxectos de creación en internet como Amores Prohibidos 2.0, xunto a un grupo de adolescentes. E converteu o seu teatro nunha ferramenta de divulgación, sensibilización e comunicación transversal a moitos sectores da sociedade (divulgación científica, promoción do pequeno comercio, sensibilización sobre temas de igualdade e violencia machista).

Dende 2012, Chévere desenvolve un proxecto de residencia teatral no Concello de Teo (A Coruña), un modelo experimental de relación público-privado que ten como obxectivos fixar o funcionamento dunha compañía de teatro a un espazo estable implicándose nunha contorna local para rendibilizar o uso dos espazos públicos, mellorar a estabilidade laboral dos profesionais do teatro e capitalizar o prestixio e o know how dunha compañía como Chévere en beneficio da comunidade que a acolle.

En 2015 a compañía puxo en marcha a Berberecheira, unha iniciativa de custodia do territorio teatral, un espazo para sementar proxectos escénicos de xestión colectiva, un laboratorio de creación sostido en redes estables de cooperación, un lugar de encontro e diálogo entre creadores, públicos e axentes sociais e culturais.

Descargar PDF